تاریخ بلوچستان

آثار باستانی شهرستان چابهار

ويرانه ‏هاى تِيْسْ كوپانْ:

 موقعيت جغرافيايى: بخش مركزى - دهستان كمبل سليمان - روستاى تيس كوپان

 خصوصيات: آثارى از ويرانه‏ هاى قديمى در دره ‏تيس كوپان باقى است و اين دره از دره تيس بزرگتر است. توجه به حفريات باستان شناسى و مطالعات علمى آن ضرورى است.

 محوطه باستانى كُنارَكْ:

موقعيت جغرافيايى: بخش كنارك - بخش شمال‏غربى و جنوب‏شرقى شهر كنارك

 قدمت: پيش از تاريخ                       تاريخ كاوش  1974 - 1975 م

خصوصيات: در محوطه شمال‏غربى ابزارى از دوران پارينه سنگى ميانى بدست آمده كه در يك سطح صاف به صورت پراكنده پخش شده‏اند و شبيه ابزار شمال ‏غربى ايران و ابزار لاديزى مى ‏باشند و با آثار دوران پارينه سنگى قديم شبيه هستند. در بخش جنوب‏شرقى ابزارى بدست آمده كه در كنار آنها مقدارى سفال ساده و منقوش مربوط به هزاره چهارم و اوايل هزارسوم ق.م ديده مى ‏شود.

 ويرانه‏ هاى شَهْبازبَنْدْ:

 موقعيت جغرافيايى: بخش مركزى - 5 كيلومترى شمال‏غربى چابهار - روستاى تيس

 خصوصيات : شهبازبند نام رشته‏ كوهى است كه در دامنه شمالى دره تيس و در مقابل رشته كوه پيل ‏بند قرار دارد و بنا به باور مردم اين محل مخصوص نگهدارى بازهاى شاه (پرندگان شكارى) بوده و آنها در مواقع جنگ به عنوان يك نيروى كمكى به دشمن حمله مى ‏كرده ‏اند. اكنون در طول اين رشته كوه آثارى از بندها و خانه ‏ها و چاه هاى قديمى وجود دارد. اما اينكه شهباز اسم شخصى بوده و اين محل به نام او نامگذارى شده به حقيقت نزديك‏تر است.

 ويرانه ‏هاى تپه نِهادى:

 موقعيت جغرافيايى: بخش مركزى - 5 كيلومترى شمال غربى چابهار - روستاى تيس

 خصوصيات: پس از صعود از قسمت قبرستان تپه نهادى در پاى تپه مصالح ساختمانى فراوانى شامل سنگ، ملاط، گچ، ساروج و سنگ تراشيده به چشم مى ‏خورد و تعدادى از سفالهاى شكسته به رنگهاى مختلف و نقوش و خطوط هندسى با رنگهاى زيتونى و زرد و رنگهاى پخته آبى و سبز و تيره و قهوه‏ اى و كبود و لوله ‏هاى استوانه‏اى از گل پخته مانند ظروف و آبدانها ديده مى ‏شود احتمالاً اين محل جاى عمارت اختصاصى يك فرد غنى بوده است.

سدهاى تيس :

 موقعيت جغرافيايى : بخش مركزى - 5 كيلومترى شمال غربى چابهار - روستاى تيس

 مشخصات :سدهاى تيس در دو طرف دماغه‏ اى قرار دارند كه قلعه تيس یا قلعه پرتقالى ‏ها بر روى آن واقع است. آثار اين سدها به ارتفاع 20 سانتى متر باقى هست و در ساخت آنها از سنگهاى تراشيده و سنگهاى دريايى تيز و بلند و ملاط ساروج استفاده شده است. تقريباً اين سدها هشت متر ارتفاع داشته‏ اند كه 4/6 متر آن به مرور زمان در زير ماسه‏ هاى ساحلى مدفون شده است، انتهاى يكى از سدها به كوه پيل بند و ديگرى به كوه شهباز بند منتهى مى ‏شده كه به عنوان مانعى از هدر رفتن آب شيرين ناشى از باران جلوگيرى مى ‏كرده ‏اند. از طرف ديگر مانع نفوذ آب دريا در هنگام مد به داخل دره مى ‏شده ‏اند. احتمال دارد دره تيس در گذشته آباد و داراى زرع بوده است.

ارتباط با پیام بلوچ